Gedichten

Oorlog in mijn hart

Er was geen plaats zo veilig als binnenin mij.

Geen angst of verdriet in mijn hart.

Maar, één moment hebben mensen nodig

om je alles af te pakken.

Niet meer klimmen in het klimrek,

niet meer spelen op het plein.

Het park, de tram, de school;

“Voor Joden verboden”.

 

Mijn vader en broers, ze gingen weg

‘Het is maar voor even’,zei mam.

Het stormde in mijn hart.

Er was een stil verdriet, een groot verlangen.

Woorden schoten te kort.

Ze wisten niet waar ze mee bezig waren.

Waar was dit voor nodig?

 

Er woedde een tweede oorlog,

een oorlog in mijn hart.

Zoveel vragen,

zoveel pijn,

zoveel dingen die niet te begrijpen zijn.

Een jaar ging voorbij,

een jaar van angst en verdriet.

Ze gingen weg, kwamen niet meer terug.

 

De stenen op deze stoep

zijn een tastbare herinnering

voor allen die de vrijheid niet meer hebben omarmd.

En er waren nog velen meer,

misschien hebben we hen wel nooit gekend.

Toch zijn hun namen bekend, geliefd in ons hart,

tot op de dag van vandaag,

ja, voor altijd.

 

Arinda Kwakernaak

Na de oorlog

Wie denkt er nog aan hen?

Zij die vervolgd en uitgemergeld

vermoord werden in een kamp

of gedwongen vochten in het veld

voor een wereld vol vrede.

 

Die verblind door bloed en tranen

vochten voor het vaderland

of onschuldig, hulpeloos

als beesten behandeld werden.

 

Ze moeten worden herdacht

en door de Stolpersteine

struikelen we over hun herinneringen

zodat ze eeuwig worden herdacht.

 

Liselotte Verweij

 

fullsizerender-2-001